XXXVII Kongres Polskiego Towarzystwa Psychologicznego za nami. Po odespaniu powrotu do domu czas na podsumowanie. Trudno jest skompresować trzy dni intensywnych doświadczeń naukowych w jednym poście. Ilość doskonałych wystąpień, prezentacji i sympozjów po raz kolejny pokazała siłę polskiego środowiska psychologicznego.
Szczególnie cieszył mnie widok dużej liczby młodych naukowców, którzy podejmują śmiałe próby badawcze skutkujące czasami rewolucyjnymi odkryciami.
Bliskie mojemu sercu tematy związane z diagnostyką psychologiczną, również znalazły swoje miejsce. Tutaj wyjątkowy ukłon należy się Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego która dała nam wszystkim przedsmak nowych wersji Minnessockiego Wielowymiarowego Inwentarza Osobowości w wersji 3, oraz w wersji A-RF (po raz pierwszy w Polsce dla młodzieży).
Cieszę się, że miałem również okazję wysłuchać prezentacji profesora Wojciech Dragan – miniBLOG o genach, zachowaniu i tym, co pomiędzy dotyczącą obszernego badania populacji osób LGBT+, którego imponujące wyniki mam nadzieję już wkrótce ukażą się jako raport.
Możliwość zaprezentowania Kwestionariusza Dysforii i Identyfikacji Płciowej u Młodzieży i Dorosłych GIDQ-AA-PL, którego wraz z doktor Anna Ostaniewicz-Cydzik jesteśmy autorami była przemiłym doświadczeniem i wzbudziła prawdziwe zainteresowanie zarówno wśród zebranych studentów, jak i praktyków. Liczę, że przełoży się to na liczbę osób uczestniczących w naszych szkoleniach.
Pamiętajmy jednak, że Kongres to także miejsce spotkań. Bardzo cieszę się, że mogłem spotkać i porozmawiać z Michał Feldman, Emilia Wrocławska-Warchala, oraz wieloma znajomymi.
Trzeba to powiedzieć otwarcie – to był dobry czas!